Met Shadow of the Tomb Raider: Definitive Edition is de volledige Survivor-trilogie beschikbaar op de Nintendo Switch 2. Het eerste deel, Tomb Raider: Definitive Edition, verscheen in november vorig jaar op de console, gevolgd door Rise of the Tomb Raider afgelopen juni. Nu is het tijd voor het slotstuk van Lara’s reboot-avontuur.
Dit laatste deel in de trilogie verscheen eerder al voor de PS4 en Xbox One, maar is nu voor het eerst op een Nintendo-console. De game bevat, doordat het de Definitive Edition is, naast het basisspel ook alle uitbreidinge. De grootste vraag die deze game met zich meebrengt, is of deze port indrukwekkender is dan de andere twee spellen in de trilogie op de Switch 2.
Het einde van Trinity
De trilogie is geen trilogie die losjes met elkaar in verbinding staat. Nee, iedere game vertelt een deel van een overkoepelnd verhaal en hoewel je zeker individuele spellen kunt spelen, is de verhaallijn een stuk beter als je alles hebt gespeeld. In Shadow of the Tomb Raider kom je aan in Latijns-Amerika na eerder in de trilogie naar onder andere Japan en Siberië te zijn geweest. Ook hier is Trinity weer actief en op zoek naar een gevaarlijke mystieke kracht. Dit keer de kracht van Kukulkan.
Het spel is een klassieke action-adventure game. Je verkent diverse gebieden, lost puzzels op en verzamelt resources voor upgrades van je vaardigheden en uitrusting. Het spel weet hier een goede balans te vinden tussen ontdekking en puzzelen, maar ook actievolle momenten met zowel Trinity, wilde dieren en de Yaaxil. Het is een spectaculair avontuur wat qua gameplay en verhaal nog steeds erg goed werkt.
Prestatie op de Switch 2 is prima, maar niet perfect
Van de drie Switch 2-ports binnen de Survivor-trilogie is dit zeker de best gemaakte port. De game draait op een stabiele 30 fps, er is geen inputleg en ziet er grafisch goed uit. Hoewel de eerste port 60 fps was, waren de graphics minder, maar de tweede port ging het juist andersom fout. Hiermee heb je een goed tussenmaatje.
Ook in handheldmodus zien de verschillende omgevingen er verzorgd uit. De schaduwen, belichting en het algemene plaatje maken indruk. Natuurlijk zijn er nog wat schoonheidsfoutjes. Er zal hier en daar texture pop-in te zien zijn en ook het bekende haarprobleem is nog steeds aanwezig. Toch zijn deze verschijnselen een stuk minder aanwezig dan in de voorgaande delen. De balans is beter, maar eerlijk gezegd had ik nog steeds wat meer verwacht van een PS4 port.
Hoewel de standaard gameplay er dus echt wel prima uitziet, zit het voor mij erg in de details die fout gaan. Zoals details op Lara met bijvoorbeeld modder, vieze vegen etc. Lara blijft in de Switch 2-versie bijna volledig schoon. Iets wat de ervaring wel wat minder maakt.
Prima, maar niet perfecte port
Al met al is Shadow of the Tomb Raider op de Switch 2 een eenvoudige, maar prima functionerende port. Natuurlijk had er meer in gezeten. Zo was een 40fps-modus een mooie toevoeging geweest, waarbij eventueel wat grafische concessies worden gedaan om de gameplay soepeler te laten verlopen. Ook het ontbreken van HDR is een gemiste kans, maarja aan de andere kant is het ook geen hele dure port.
Daarnaast heeft deze game ook een gek element met gyro. Zo kun je het niet overal gebruiken. Wel om bepaalde dingen te draaien, maar richten laat je het niet doen. Het is onduidelijk waarom dit zo is en eigenlijk gewoonweg een gekke keuze die gemaakt is. Dit naast de visuele imperfecties maakt dat de game goed is, maar niet perfect.
Voor liefhebbers van de eerdere Survivor-delen is dit dan ook een gemakkelijke aanrader. Heb je de kans nog niet gehad om Lara’s laatste avontuur uit de trilogie te beleven? Dan is dit een mooi moment om alsnog in te stappen. Shadow of the Tomb Raider is en blijft een bijzonder tof avontuur en vormt een waardige afsluiter van de reboot-trilogie.
