Hoewel Pearl Abyss een bekende naam door de populariteit van Black Desert Online, pakken ze met Crimson Deserrt een compleet ander genre aan. Deze enorme singleplayer open wereld-game werd op verschillende evenementen al groots gepromoot. Zo konden wij op gamescom al meerdere keren ermee aan de slag te gaan. We hadden echter toch wel wat reserveringen. Zo waren de demo’s erg overweldigend. Nu is de volledige game iets gestroomlijnder, maar nog steeds een flinke kluif om echt te starten.
Je clan opbouwen en wraak nemen
De game gooit je al snel in het diepe. Je personage, Kliff, is onderdeel van de Greymanes-clan. Deze clan staat bekend als de beschermers van een gebied in de gamewereld, Pailune. Echter, niet iedereen is fan van de clan en al in het begin wordt bijna je hele clan uitgemoord door de Black Bears. Ook jij zou het eigenlijk niet overleven, maar om een magische wijze wordt je wakker alsof je niet vlak ervoor al je bloed was verloren. Afijn dat gebeurd nu eenmaal in games als dit. Deze tweede kans laat je echter niet liggen, je besluit sterker te worden en wraak te nemen.
Omdat Crimson Desert zo enorm veel wilt doen en veel elementen heeft die je normaal in een MMO ziet, voelt de verhaallijn regelmatig wat zwakker en minder als een focus aan dan met andere games. Dat is persoonlijk mijn grootste minpunt met de game. Er is flink wat downtime, zeker aan het begin van het spel. Toch blijft de game je wel trekken om meer te ontdekken van de wereld waardoor je door blijft spelen.
Zeker later in de game wanneer Kliff wat minder een norse vechter lijkt en meer een diepgaander personage wordt met diepe banden binnen de wereld. Als je door het stroeve verhaalbegin heen kunt kijken is er echt flink wat diepgang te ontdekken. Helaas iis het verhaal niet als enige een onderdeel met een stroef begin.
Een explosie van mechanics
Waar ik met de demo’s al bang voor was, is ook in de volledige game een ding. De explosie van mechanics is in de eerste paar uur van het spel niet zo enorm als in de demo, maar alsnog substantieel. Er is een flinke lading aan mechanics die in een rap tempo worden uitgelegd in een soms belabberde manier. Er zijn standaard dingen zoals vechten, bukken en ontwijken natuurlijk, maar het gaat om de mechanics die niet overal inzitten. Zoals het gebruiken van je zwaard om licht te weerkaatsen, vliegen, een grapple, vissen en veel meer. Op een gegeven moment klikken alle onderdelen wel, maar dat duurt zeker flink wat speeluren. Zeker ook aangezien de game zelfs op pc aanraadt om met een controller te spelen. De knopcombinaties kunnen snel verwarrend aanvoelen en veel spelers zullen hier bij afhaken.
Dat is toch wel erg zonde, want de gameplay verder is een goede mix van uitdaging en ontdekking. Je gebruikt praktisch alles wel om je pad te volgen en geheimen in de wereld. De wereld, Pywel, is een prachtige levendige wereld waarin overal wel iets te doen is of een geheim te vinden is. Van activiteiten die je normaal vooral in MMO’s ziet tot de standaard RPG activiteiten. Hoewel het spel echt wel uit te spelen is, merk je als speler dat er toch genoeg te doen blijft.
Het adopteren van een dier, relaxende (wanneer je ze onder de knie hebt) activiteiten als vissen en dat doet het op een manier die je niet vaak ziet. Het geeft je zeker later in het spel een ongekende vrijheid die ik sinds de Zelda games voor Switch niet meer heb ervaren en persoonlijk ben ik een groot fan hiervan.
Sterke combat
De combat is een ander hoogtepunt. Met verschillende vechtstijlen, wapens en abilities voelt elk gevecht dynamisch en uniek. Je kunt als speler echt je eigen vechtstijl maken. Kies je voor zware focus op aanvallen, of juist meer voor tactische elementen. Er is een flinke hoeveelheid aan opties die je kunt gebruiken. En hoewel ze niet zo overweldigend zijn als andere mechanics, is het zeker even experimenteren wat goed voelt voor jou.
Graphics en performance
Grafisch is Crimson Desert indrukwekkend. De wereld is groot, kleurrijk en gedetailleerd. Zeker na de eerste updates waarin wat AI-art is vervangen en er wat performance problemen zijn opgelost is het een prachtige geme die over het algemeen goed presteert. Ik heb de game op een laptop gespeeld (RTX 4090, 32 GB RAM, Intel I9) en hoewel in eerste instantie alles op low werd gezet waardoor ik schrok van de graphics, kon die high uitstekend aan. Zeker in combinatie met DLSS frame generation.
Even doorbijten maar dan heb je wat
Het is dus even doorbijten voor veel spelers. De game is absoluut niet voor iedereen, maar als je door de start heen kunt komen wacht er echt een grootse ervaring. De wereld, gameplay en designkeuzes zijn uitstekend gedaan. Het heeft elementen die ver buiten standaard RPG’s gaan en zodra het klikt werkt het uitstekend. Juist daarom is het zeker een aanrader om toch een kans te geven.
De levendige en bijzondere wereld is er eentje die je bij zal blijven. Het is absoluut geen perfecte game, maar absoluuut een van de betere games.
