Home Reviews Film Review The Super Mario Galaxy Movie – voor de fans

[Review] The Super Mario Galaxy Movie – voor de fans

L to R: Luigi (Charlie Day), Mario (Chris Pratt), Yoshi (Donald Glover) and Princess Peach (Anya Taylor-Joy) in Nintendo and Illumination’s The Super Mario Galaxy Movie, directed by Aaron Horvath and Michael Jelenic.

Bijna op de dag af is het drie jaar geleden dat The Super Mario Bros. Movie verscheen. Die film groeide razendsnel uit tot een wereldwijd fenomeen en werd door fans omarmd als één groot feest. Dat succes heeft de deur wagenwijd opengezet voor een sequel. Met een flink uitgebreidere cast en een nog groter universum ligt de potentie hoog — en die hebben Illumination en Nintendo duidelijk goed benut.

Een intergalactisch, maar nog steeds luchtig avontuur

In dit stuk ga ik kort in op het verhaal. Heb je de trailers en aankondigingen gezien, dan zit je safe, geen spoilers hier. Zo niet, dan kun je dit kopje beter even overslaan.

Net als bij de vorige film moet je hier niet naartoe gaan voor een diepgaand verhaal vol zware thema’s. Het blijft vooral luchtig, energiek en doorspekt met humor. Toch voelt dit deel nét wat rijker aan. Er zit iets meer lore in verwerkt, vooral leuk voor de fans, maar verwacht geen volledige hervertelling van Galaxy. Het is eerder een mix van invloeden, een soort viering van 40 jaar Super Mario. Het Galaxy-thema helpt vooral om alles logisch samen te brengen.

L to R: Mario and Princess Peach in Nintendo and Illumination’s THE SUPER MARIO GALAXY MOVIE, directed by Aaron Horvath and Michael Jelenic.

Meer personages, maar nog steeds in balans

Zoals al duidelijk werd uit trailers en promomateriaal, maakt de film ruimte voor flink wat nieuwe gezichten. Denk aan bewoners uit nieuwe werelden, maar ook bekende namen als Bowser Jr., Rosalina, Honey Queen en Yoshi. Niet iedereen krijgt evenveel schermtijd, maar de casting zit goed: stemmen passen perfect en de personages voelen natuurlijk aan binnen het geheel. Vooral Rosalina springt eruit als een sterke toevoeging.

Waar het vooraf nog leek alsof de film misschien té veel hooi op de vork nam, zoveel werelden in anderhalf uur, blijkt dat in de praktijk mee te vallen. Alles valt netjes op z’n plek. Zelfs de kortere momenten voelen als waardevolle puzzelstukjes in het geheel.

Genoeg verrassingen en easter eggs

De laatste weken leek het soms alsof Universal al de halve film had weggegeven, maar gelukkig valt dat reuze mee. Zelfs als je alles hebt gezien wat er gedeeld is, zitten er nog genoeg verrassingen in. Een eerder onthuld personage wordt bijvoorbeeld op een verrassende manier ingezet.

Rosalina in Nintendo and Illumination’s THE SUPER MARIO GALAXY MOVIE, directed by Aaron Horvath and Michael Jelenic.

Daarnaast zitten er nog steeds genoeg momenten in die het publiek laten reageren en natuurlijk een flinke dosis easter eggs. Kleine details, power-ups, iconische verwijzingen: je mist er waarschijnlijk een paar bij de eerste kijkbeurt. En ja, blijven zitten tijdens én na de credits is absoluut de moeite waard.

Audiovisueel van topniveau

Visueel is het opnieuw smullen. De animaties, kleuren en details zijn indrukwekkend en tillen het geheel zelfs nog een stapje hoger dan de eerste film. Alles oogt scherper, levendiger en simpelweg mooier. Zelfs op een kleiner scherm komt dat al goed tot zijn recht, laat staan in de bioscoop of in 3D.

Ook op audiogebied zit het goed. Waar de vorige film soms wat willekeurig met bekende muziek omsprong, voelt het hier veel natuurlijker aan. De soundtrack leunt grotendeels op originele composities, met hier en daar herkenbare tonen die wél op het juiste moment vallen.

L to R: Luigi, Yoshi, Mario and Toad in Nintendo and Illumination’s THE SUPER MARIO GALAXY MOVIE, directed by Aaron Horvath and Michael Jelenic.

Voor fans én families

Of je nu een doorgewinterde Mario-fan bent of gewoon een leuke familiefilm zoekt: The Super Mario Galaxy Movie levert. Het is een energieke rit met alles wat je verwacht: sterke muziek, humor, prachtige animatie en een toegankelijk verhaal.

Voor fans zit het bomvol verwijzingen, zoveel zelfs dat één kijkbeurt eigenlijk niet genoeg is om alles te spotten. Toch voelt het nergens overweldigend, en dat is misschien wel de grootste prestatie van de film.

Ik zat in ieder geval van begin tot eind met een glimlach te kijken.