Toen ik de eerste beelden van Ereban: Shadow Legacy zag werd ik enthousiast. De game heeft een prachtige artstyle en een bijzonder gameplay element. Zo heb je stealth waar je daadwerkelijk opgaat in de schaduwen waardoor je unieke combatelementen en puzzels krijgt. Helaas is die mechanic niet voldoende. Het opgaan in schaduwen is namelijk eigenlijk het enige wat nodig is de gehele game.
In de game speel je als Ayana, de laatste Ereban, een bijzonder volk wat schaduwen vrij kan gebruiken voorr hun doel. Zo kun je onder andere in de schaduw verdwijnen en daarmee zelfs over muren klimmen en door kleine gaten bewegen. Hoewel je hierin gelimiteerd wordt door een gauge, is het eigenlijk altijd genoeg om te doen wat je wilt doen. Zolang je in de schaduw kunt blijven. Op deze manier kun je makkelijk een vijand van achteren besluipen om ze in één klap uit te schakelen. En dat is fijn, want de vijand, Helios, stuurt een flinke hoeveelheid bots op je af. Ookal heeft deze kracht de grote zwakte van licht, de kracht is net iets te sterk naar mijn mening. Eigenlijk kun je alles er mee doen en heb je andere vrij te spelen krachten niet nodig.
De grootste uitdaging zit in het wegkomen wanneer je gespot wordt, doordat vijanden met licht schijnen kun je niet ontsnappen door de schaduw in te kruipen, maar dat gebeurd maar sporadisch, want verborgen blijven is erg gemakkelijk. Het blijft echter een leuke kracht om te gebruiken, zeker omdat het gebruikt kan worden om te platformen en geheime elementen te vinden.
Het verhaal zelf krijgt helaas te weinig ruimte om echt impact te maken. Ayana begint als gevangene van de organisatie Helios die haar krachten voor onbekende doeleinden wil gebruiken, maar sluit zich al snel aan bij het verzet dat strijdt tegen de partij. Hoewel ze aanvankelijk twijfelt door het slechte imago van de beweging, wordt ze snel overtuigd.
Er is een soort moraliteitssysteem verwerkt in het spel. Zo wordt het afgeraden menselijke vijanden te doden. Dat zou het beeld van je organisatie beter maken, maar afgezien van een klein punt later in het spel, is het resultaat van je keuzes vooral kosmetisch. Wat jammer is, want het was perfect geweest om de game wat extra diepgang te geven.
Uitgebreid, maar niet op een erg boeiende manier
De game voelt erg uitgebreid met opties van gadgets die je kunt maken en skills die je kunt verkrijgen. Met redelijk grote open gebieden om te verkennen, maar veel is er niet te beleven. Zo heb je dus zoals eerder gezegd over het algemeen weinig aan extra krachten en gadgets. De enige die ik echt heb gebruikt is een radar bijvoorbeeld, de rest zeer sporadisch. Ook voelt het redelijk nutteloos om te verkennen. Er is veel leegte in de wereld. Ja her en der liggen er wat collectibles met goede lore, maar er is te weinig te doen waardoor er te veel downtime is in de gameplay.
Dat is jammer, juist omdat de game echt wel leuk omgaat met wat je vindt. Of het nu de tech cards voor gadgets zijn, Shadow Orbs voor krachten of je speciale skilltree waar je keuzes echt uitmaken voor het type build die je krijgt. Het voelt daardoor dat de game een beetje afgeraffeld is. Zo is er één gebied waar je wat meer te doen hebt, maar dat zit willekeurig midden in het spel. Als die gameplay overal aanwezig was kon je zo minimaal een punt bij de score optellen.
Rare grafische problemen
Hoewel Ereban geen enorme game is of zeer gedetailleerde game heeft het toch wel wat problemen in de grafische kant. Zo heb ik wel eens rare schaduwen voorbij zien komen, maar vooral in de framerrate hapert die wel eens. Ik heb de game op de PS5 kunnen spelen, dus of het op pc ook zo wisselvallig is durf ik niet te zeggen. Op de PS5 is de game voor de hoeveelheid details en assets in elk geval redelijk teleurstellend qua performance.
