Zes jaar na het verschijnen van Nioh 2 is het tijd voor een gloednieuw deel in de Nioh-franchise. Nioh 3 bouwt voort op alles wat de franchise sterk maakt, maar is zeker geen luie voortzetting. Er zitten veel veranderingen in het spel, maar ze werken allemaal uitstekend voor de game. Nieuwe gameplay mechanics en wereldopbouw zijn niet de minste aanpassingen, maar Team Ninja weet het uitstekend neer te zetten.
Nioh 3 speelt zich opnieuw af in een feodaal Japan waarin yōkai vrij rondwaren en het landschap domineren. We spelen dit keer door de ogen van Takechiyo Tokugawa. De Tokugawa-clan is in de geschiedenis van Japan een errg machtige clan en hoewel Takechiyo geen echt persoon is geweest, is zijn familie dat dus wel. We blijven in de game echter niet bij een specifieke tijdsperiode, maar verkennen meerdere tijdsperiodes en dit keer ook met een soort van openwereld.
Om de gameplay helemaal op te schrikken kun je nu constant wisselen tussen twee speelstijlen; samoerai en ninja. De samoerai doet veel schade maar gebruikt ook veel Ki en is traag. Ninja daarentegen snel, doet minder schade per aanval en gebruikt minder Ki. Als ninja kun je alleen wel minder snel Ki herstellen. Het wisselen tussen stijlen kan op ieder moment, zelf tijdens gevechten en dat wordt zelfs in de gameplay verwerkt.
Vertrouwelijk hard, maar toch niet ontmoedigend
Wat veel harde games zoals Dark Souls en Soulslik-games gemeen hebben, is dat het de speler nogal eens kan ontmoedigen. Nu ben ik hier ook zeker wel eens doodgegaan, maar ik had nooit het gevoel dat ik echt genaaid werd of m’n motivatie verloor. De gameplay is door het gebruik van yōkai, de combat en een diepgaand upgradesysteem constant aan het evolueren wat de gameplay verslavend leuk maakt. Door de uitgebreide gameplay mechanics is er ook een tactiek of stijl die bij iedereen past waardoor de game ook nog eens toegankelijker wordt zonder zijn karakter te verliezen.
De ninja is hier wel het grootste voorbeeld van. Door een beetje te spieken bij hun andere grote franchise, Ninja Gaiden, hebben ze een totaal nieuwe speelstijl gemaakt. Van de gecalculeerde samoerai bewegingen is met de ninja niets van te bekennen. Niet alleen heb je andere wapens, je aanvallen zijn veel meer gemaakt voor een snelle combo’s. Hoewel je per hit minder schade doet, kun je veel meer aanvallen uitvoeren en al snel werd dit mijn favoriete speelstijl. Zeker ook door andere extra’s als het gebruik van tools en ninjutsu die zorgden voor een frisse wind in de franchise.
De game weet deze wisseling erg goed te implementeren in gameplay. Zo kun je bijvoorbeeld erg sterke aanvallen counteren door het wisselen precies goed te timen. Bij een slechte timing word je echter wel flink afgestraft. Het is dus een beetje risico, maar zeker aan te raden om aan te leren.
Open area is goed gemaakt
Nioh 3 heeft tegenover de vorige games verschillende open gebieden. Deze gebieden geven je als speler een gevoel van vrijheid terwijl het in principe toch nog steeds lineair blijft. Je hebt verschillende optionele missies, aka Myths, met eigen verhaallijnen die goed worden gebruikt om de gamewereld meer diepgang te geven. Wat vaak een probleem is met games als dit is dat de quests saai en veel hetzelfde worden. Het is hier ook niet heel divers, maar door de snelle actie en vette monsters blijft het gelukkig wel de hele tijd leuk. Zeker als je echt op zoek gaat naar alle geheimen.
Het voordeel aan de opbouw van de wereld is dat je niet echt kan verdwalen terwijl je niet het gevoel krijgt dat je enorm beperkt wordt in de mogelijkheden. Sowieso heeft Team Ninja weer een prachtige Japanse wereld gemaakt. Zelfs met alle terreur van de Yokai.
Toegankelijker, maar kan nog net zo uitdagend zijn als normaal
Hoewel de game je de optie geeft om gebieden redelijk vrij te verkennen, werkt het wel met een levelsysteem. Als je gebieden trotseert met aanbevolen levels krijg je zeker de klassieke uitdaging voor je kiezen. Je zult hier echt goed moeten nadenken of anders ben je binnen mum van tijd dood. Echter, doordat het levelsysteem net wat anders is geworden, kun je nu ook met hogere levels naar gebieden gaan. Hierdoor kun je lastige gebieden een stuk makkelijker behalen.
Je kunt het spel dus zo makkelijk of moeilijk maken als je zelf wilt. Bovendien kun je echt alles in het spel spelen met een tweede speler. Je moet hier alleen wel opletten dat alleen de host progressie maakt in het verhaal. De bijkomende speler krijgt wel wat handige loot, maar zal geen verhaalprogressie kunnen maken.
